М-р Маркоска Илина – За малите сипаници

Image

 

Бидејки на многумина им е тешко да разберат за што зборуваме кога станува збор за вакцините, и незнаат од каде да почнат за согледување на факти ќе се потрудам да помогнам колку што можам за да биде појасно,со што ќе користам литература и книги соодветни на темата.Ова го велам бидејќи имаше бурна реакција од другата страна – а бидејќи очигледно читаме различна литература – ќе приложам извори кои истите можат да ги проверат.
За почеток ќе почнам од малите сипаници кој што се поретко ги нарекуваат рубеола и која не е сериозна кога поголем дел од популацијата ке биде изложен на бактерии. Симптомите воглавно се повлекуваат во рок од една седмица.Мегутоа,секој случај на 100.000 води до субакутен склеротицен паненцефалитис (SSPE),кој вообичаено е смртоносен. До 1955 година имало 0.03 смртни случаеви на 100.000.Потоа во 1963 година истражувачкиот тим под водство на Ендерс (J.F.Enders) развил вакцина против мали сипаници. Масовното вакцинирање започнало!

Според извештајот на Националната здраствена федерација од 1969 година,истражувањето извршено од страна на Светската здраствена организација утврдила дека лугето кои се вакцинирани против мали сипаници биле излозени на 14 пати поголема количина на веројатност од добивањето на заболувања од оние кои не биле вакцинирани.Истразувањето од 1985,спроведено под крилата на америчката влада ,непоменато е дека 80% “незапирливи” случаеви на мали сипаници се појавиле кај луге кои биле вакцинирани – извор (20th Immunizatio Con -ference Proceedings, May 6-9, 1985, p. 21).

Цитирам – “Пренесувањето на мали сипаници јасно е документирано меѓу вакцинираните особи од истото. Кај некои големи епидемии,95% од случаевите биле вакцинирани.” – Federal Drug Administration Workshop to ReviewWarnings, September 18, 1992, p. 27 (reported by Dr. Atkinson of the Centers for Disease Control [CDC])”

Светската здраствена орагнизација спроведе истражување и забележа дека кај невакцинираните групи на деца кои биле изложени на мали сипаници ,нормалната стапка на мали мали сипаници изнасувала 2.4% во контролната група која е вакцинирана,- стапката на добивање на заболувања изнесувала 2.4% во контолираната група која била вакцинирана,стапката на здобиени е со 33.5%” – Paavo Airola, Ph.D., Every Woman’s Book, 1979, p. 279

Истражувањата според медицинските книги откриваат дека вакцината против малите сипаници може да предизвика проблем со учењето,ретардација,атаксија,асептицен мемнингитис,пореметување со напади,парализа па дури и смрт.Во секундарните компликации поврзани со вакцината спаѓаат енцепхалитис,субакутен склерозен пананцефалитис,мултипласклероза,токсична епидермална склероза,анафилактицен сок,Рејев синдром,Гилен-Баре синдром,пореметување со згрутчување на крвта,јувенилен дијабетес и многу возможно Хицконова болест и рак. – (R.S. Mendelsohn, How to Raise a Healthy Child, p. 215).
И ако една од причините на давање вакцина против мали сипаници и спречување на компликациите од енцепхалитис и воспаление на бели дробови, самата вакцина може сето ова да го предизвика. Како и да е половина од сите случаеви пријавени – се лица кои биле вакцинирани.- Извор – (The Dangers of Immunization, 1987,p. 53).
Малите сипаници во минатото беа прикажани како едно од најчестите заболувања. Иако можат да предизвикаат многу компликации,претставуваат релативно безопасно заболување во најголемиот број на случаеви….. денесните промоциони кампањи за вакцинирање ретко спомнуваат дека вакцинирањето е поврзано со озбилните компликации вклучувајќи го енцефалитисот кој е многу сериозен и се одликува со трајно оштетување на мозокот и ретардација. – преземено од – (The Dangers of Immunization, 1987,p. 53).
Поради некоја причина откако во 1963 година отпочнала вакцинацијата против малите сипаници,адолесцентите и младите повозрасни особи често добиваат мали сипаници.Сепак тие се изложени на поголем ризик од воспаление на бели дробови и абнормалности на црниот дроб во однос на децата. (Infectious Diseases, January 1982,p. 21).
Најмалите дечиња кои примаат вакцина посебно се излозени на ризик (CDC: Measles,Mumps, and Rubella, 1991, p. 1). По проценка од 1993,децата помали од една година сочинуваат 25% од слуцаеви на мали сипаници,меѓутоа пред откривањето на вакцината во 1963 , малите деца многу ретко добивале мали сипаници.Кога се запрашани за објаснување за овие необични ситуации,представниците на ЦДЦ- рекле дека тоа се случува затоа што самите мајки се вакцинирани како деца.Еве всушност што експертите знаат : Кога како дете се вакцинираш, и не добиеш мали сипаници,не се развива природен имунитет против тоа заболување. Поради тоа имунитетот неможе да се пренеси на нејзиното дете (D. Q. Haney, “Wave of infant Measles Stems from ‘60s Vaccinations”, Albuquerque Journal, November 23,1992, p. B3).
Во списанието Journal of Medicine (4. октобар, 1990),витаминот А помага во заштитата на детето од сериозни компликации,кои можат да се појават за време на малите сипаници. Со појавата на вакцините против малите сипаници се појавија чудни,нови облици на “мали сипаници”.Слични резултати се појавија со воведувањето и на другите вакцини.Тоа се болести со нови запрепастувачки серии на компликации.

“Синдром “атипични мали сипаници” – воспаление на бели дробови,петехии(козни флеки),едеми и јаки болки – не само што е тешко да се препознаат (како мали сипаници) туку често и во потполност е занемарен истиот синдром. Исто така синдромот на атипицни заушки – анорексија,повраќање,еритемозен осип,без било какви паротидни вклучувања – бараат обемно серолоско тестирање како би се исклучиле другите слични болести”. – W.James, Immunization: The Reality Behind the Myth, 1988, p. 34.
Статијата од списанието (Journal of American Medical Association) од 1973 година зборува за 84 амерички случаеви на неуролошки пореметувања кои се јавиле во рок од 30 дена после примањето на вакцините против мали сипаници.Седумдесет и еден случај од 84 јасно е поврзан со вакцината:11 поради температура предизвикана од вакцината,еден слуцај ги задоволи дијагностицките критериуми за субакутен склерозен паненцефалитис,а 59 од нив покажале клинички облик на ецефалитис или енцефалопатија.Кај четириесет и пет (76%) од случаевите, пореметувањата започнале помеѓу 6 и 15 ден после вакцинацијата (“Neurological disorders Following Live Measles-Virus Vaccination,” JAMA, March 1973)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s