др.Suzanne Humphries – Пропуст на науката и недостатоците на масовната вакцинација

Би требало сега веќе да е очигледно дека во текот на два века вакцинирање против сипаници и се до 1990те не постоел сигурен начин за тестирање на ортопокс вирусите.

Во текот на двата века вакцинација, вирусите често мутирале и некои видови со сигурност се последица од вакцинирањето.

Затоа, дали некој знае колку случаи на вариола , всушност биле така наречени мајмунски сипаници или сипаници кои се резултат на вирусот од вакцина? Знаејќи дека мајмунските сипаници се древен вирус, каде бил овој вирус во текот на епидемија на сипаници? Дали се тоа всушност таканаречените хеморагиски сипаници?

Во 1972год, научниците поставуваа слични прашања, кога велеа:

Можно ли е да постои животински резервоар за инфекција со сипаници? Дали мајмунските сипаници би можеле да бидат извор на нов вид сипаници (вистински вариола вера -големи сипаници)?

Дали може вирусот на мајмунски сипаници да измутирал и при мутирање да постане идентичен во својата патологија и заразеност како вариола вирусот ?!

Според SCIENTIFIC AMERICAN,мајмунските сипаници и не се реткост,760 случаи на заболени од мајмунски сипаници се регистрирани во Конго помеѓу 2006г и 2007г.

Пред и за време на искоренувањето на овие заразни болести, ПЦР не бил достапен како метода за откривање на потеклото на вирусот, дали е тој од вирусот што се содржи во вакцината или пак природниот вирус на болеста, при што голем број на вируси кои би предизвикале различни типови на сипаници не можеле да бидат одредени според нивната ДНА туку исклучиво преку тест на кожата на зајак,мембраните на пилешки емирон,и тестови на крвта полни што се покажало дека не се со голема точност. Според мене се чини дека она што некогаш го викавме вариола,беше повеќе нова безимена болест,која што може да биде било што помеѓу кравји сипаници, преку два вида на мали сипаници,варичела па се до таканаречените мајмунски сипаници.

Вирусот мајмунски сипаници,е тесно поврзан со некои други вируси како вариолата и не може да се издвои од овие вируси при лаботориски тестирања…во 1996-1997год,епидемијата (на мајмунски сипаници) продолжува повеќе од година,со пренесување од човек на човек стигнувајќи до 78% заразеност.Како и да е епидемилошкте докази укажуваат на тоа дека многу од овие случаи можеби биле варичела, при што бројот на заболените и вкупната проценка веројатно биле преценети поради самопријавувањето и неможноста за лабораториско тестирање.

Кога престанало вакцинирањето,мајмунските сипаници одненадеш биле дијагностицирани кај луѓето.Методите за дијагностиска не се спроведувале за време на големата кампања за вакцинирање при што сите случаи на сипаници биле сметани за случаи со вариола. Утврдувањето на тоа за кој тип на сипаници се работи не било приоритет.

Вариолата,вирусот на  сипаници,не се наоѓа во вакцината за вариола. Меѓутоа култура на кравји сипаници, наречена вакцинија е вирусот кој е користен за превенција од мали сипаници. Оваа иста вакцина исто ги покрива мајмунските сипаници, според ЦДЦ:(ЦДЦ-центар за превенција и контрола на болести)

Вакцината против вариола е ефикасна како заштитата на луѓето од мајмунски сипаници, ако е дадена пред лицето да биде изложено на овој вирус. (изложување се дефинира како близок контакт со лице или животно заболено од мајмунски сипаници). Експертите веруваат дека вакцинацијата после изложување на вирусот може да помогне во спречување на болеста или пак намалување на нејзиното дејство.“

Бидејќи мајмунските сипаници се поврзани со вирусот кој предизвикува вариола, вакцината за вариола може да ги заштити луѓето од добивање на мајмунски сипаници исто како и од вариола.“

Иако ПЦР прави разлика помеѓу овие три вируси,клинички и имунолошки тие се толку слични што се сметало дека еден вирус кој се користи во вакцината против вариола може да пружи заштита и за другите два. Меѓутоа во текот на епидимиите сите изгледаа исто.

После рушењето на светскиот трговски центар во Њу Јорк имаше страв од можност за биотероризам. 40.000 здравствени работници и тие кои се пријавија како прва реакција за помош и 450.000 војници беа вакцинирани во текот на 2003 година. Сите тие беа потенцијална зараза во текот на 19 дена после вакцинирањето.Од оние доктори кои би се грижеле за тие кои веќе биле вакцинирани или пак развиле симптоми на сипаници беше побарано да се вакцинираат со што тие би биле одговорни и за оние кои се инфицирале после контакт со неодамна вакцинирани луѓе.

Повеќе состојби на епидемии на мајмунски сипаници беа пријавени во истата година. Повеќето случаи се претпоставува дека биле во контакт со преријските кучиња изложени на глодари според ЦДЦ. Сепак тие случаи не биле изложени на животните. Според извештајот од 2005 година,од 72 случаи на заболени од сипаници само 36 случаи се лабаториски потврдени. Единаесет оригинални предмети биле исфрлени од базата на податоци, кога се докажало дека тие ги исполни критериумите за исклучување тоест не се потврдени случаи на сипаници. Постојат записи за инфекција човек на човек, иако во некои извешатаи ова се негира.

Ова е многу чудна случајност: вакцинација и епидемии на сипаници во исто време. Наводно мајмунските сипаници па и не се пренесуваат лесно меѓу луѓето, но во литературата има извештај за пет ланци човек на човек инфекција, како и човек на човек пренесување, што е добро документирано. A NEW ENGLAND JORNAL OF MEDICINE REPORT,извештајот на журналот Њу Ингланд, нејасно пишува дека: Имало органичено или воопшто немало ширење на вирусот, мајмунски сипаници, со човечки контакт, во текот на оваа епидемија.

Во 2003 година беа вакцинирани половина милион луѓе во УСА, и е единствена година со епидемија на мајмунски сипаници. Епидемија во повеќе држави (Илиниос,Индијана,Канзас,Мисури,Охајо и Висконсин) чиј причинител дефинитивно биле прерисјките кучиња?ЦДЦ не изјави колку случаи на сипаници имало предизвикани од контакт со преријските кучиња, туку само дека ,,Голем дел од нив биле во непосреден или близок контакт со истите,,.Нејасниот извештај го зголемува сомнежот. Само 37 од 72случаи биле потврдени со тест,а 11 од нив биле исклучени од анализите. Произволното отфрлање на бројни случаи е еден од начините да се ублажи негативниот исход од вакцинацијата.

Земајќи во предвид дека поврзаноста со вакцината не е далеку од вистината, посебно што сите извештаи на ЦДЦ кажуваат дека само половина случаи биле потврдени со тест.

Според статијата во билтенот на СЗО напишана од Арита и Гормико во 1982 година вакцинацијата:

,,Во текот на последните 24 месеци, на пример, во извештаите од следењето на текот на вакцинацијата во Канада и Велика Британија, вклучени се 6 односно 9 случаи на компликации од вакцини. Најмалку 8 случаи се забележани кај лица кои не се вакцинирале, но биле во контакт со неодамна вакцинирани лица.

Во некои земиј, вакцинирањето на регрутите во вооружени сили продолжува, при што повремено при контат ќе се заразат други луѓе, а неминовно некои компликации ќе бидат фатални. Во Велика Британија и Финска, вакцинирањето на регрутите против мали сипаници е прекинато во 1981 год.

Без прекинување на вакцинирањето би било невозможено да се прекине текот на малите сипаници. Нели ова води кон прашањето колку случаи биле резултат од вакцинирањето, во споредба со природните сипаници?!!

Знаеме дека на места како Лицестер во Велика Британија, штом престанало вакцинирањето ги снемувало сипаниците. Постојат и бројни записи за многу потешки случаи кај вакцинирани луѓе кои исто така се и многу почести отколку кај невакцинираните.

Нели е интересно што вакцината за мали сипаници му пркоси на она што го знаеме за имунитетот, и што таа ги содржи сите типови на сипаници сем(кокошкини)врачела? Можете ли да замислите денес некој истражувач да понуди решение за превенција од нешто поврзано со вирус?

Денешните вакцини содржат бројни видови и типови на ист организам. Полио вакцината содржи и 3 типа на полио-вирус, 2 вида од тип А грип, еден од тип Б. Но,вакцината за мали сипаници денес содржи еден од многуте видови на поврзани вируси, но воопшто нема вирус на варличела.

Во времето на Џенер, може само да погодуваме кои се вируси завршувале во вакцините, поради примитивноста на техниките и недостапноста на методите за куцање. Сепак оваа вакцина се сметала за искоренувач на болеста и била основа за верабата во вакцините.

Гледајќи и назад,во 1800г како и на почетокот па се до средината на 1900г, немало начин да се разликуваат повеќето видови на сипаници, ниту се направиле напори за тоа да се обезбеди се додека болеста не била прогласена за искоренета, исто како што е случај и со детската парализа. Се што изгледало како полио, а не било предизвикано од полио вирус, се нарекувало акутна флацидна (лабава парализа).

Мајмунски сипаници и малите сипаници изгледаа идентично при обичен поглед. Погледнете ги сликиве:

monkey_Pox

Веројатно неможете да ја оцените разликата помеѓу двете болести, а неможат ни повеќето доктори. Едвард Џенер и докторите во 1800год. и 1900год. исто така не биле во можност да разликуваат големи од мали сипаници, дури ни кравји, мајмунски, ни кокошкини.

Кога ќе се заразат со мајмунски сипаници, тоа клинички може да се разликува од останатите видови, причинители на кожен осип.

Сега е познато дека многу случаи на мали сипаници биле благи. Тоа се нарекува детска вариола. Малата и големата вариола неможат да се разликуваат клинички затоа што се причините од ист организам.

Мислите ли дека вашиот доктор би знаел да препознае детска вариола ако ја види? Мислите ли дека воопшто би се запрашал дали се можеби мали сипаници бидејќи тие се искоренети? Постои клинички начин да се издвојат, но ретко кој би се сетил на тоа, а во помалите случаи тоа воопшто не е ни битно.

Многумина веруваат дека сипаниците биле искоренети од планетава благодарение на вакцинацијата. Јас еднаш верував во оваа идеја која ми беше кажана во медицинското училиште и разбирам дека конвенционалните доктори низ историјата верувале исто така.

Со само малку истражување станува евидентно дека исчезнувањето на малите сипаници не е резултат на вакцинирањето.

Јасно е дека вакцините од 1796-1900год. не биле прочистени, дури ни еднакви, иако служеле како основа за успешноста на вакцинирањето.

Тие биле правени на фармите со земање на струготини од стомаците на кравите, грубо филтрирани и мешани со глицерин.

Додека производството на денешните вакцини е повеќе лажно, ЦДЦ признава дека во однос на малите сипаници, препораките на науката која е повеќе од модерна се малку повеќе од предпоставка.

,,Податоците за траењето на заштитата и препораката за периодичност на вакцинација се ограничени и во голема мера се базираат на историскиот преседан и стручното мислење, користени за да се развијат предходните препораки на АЦИП за вакцинација против мали сипаници за лаборантите кои користеле ортопокс вируси (вируси на сипаници).,,

А ЦДЦ нема поим што е заштитно во антителата.

,,Нивоата на антитела пријавени во овие тестирања, покажуваат само изложеност, додека постоењето на заштитни антитела е непознато.,,

Тие предпоставувале дека вакцината дава високо ниво на имунитет за 3-5 години.

Ова е графикон за смртноста од болеста мали сипаници и вакцината против неа во период од 1906-1922год.

smallpox-vs-smallpox-vaccine-deaths

Смртноста предизвикана од вакцините против мали сипаници е страшно висока, отприлика двојно повисока од смртноста од самата болест.

Д-р Чарлс Т. Пирс во есејот за вакцини во 1868год. напишал:

,,Неверојатен факт е дека првото дете, синот на др. Џенер, изумителот на вакцина на сипаници, на кого неговиот татко експериментирал со вакцините, починал после примањето на истите од туберколоза. Па и еден од поданиците на д-р. Џенер, Пипс, кој бил подложен на вакцинирање, исто така умрел набрзо потоа.

Се покажало дека оние кои биле вакцинирани против сипаници, често имале тешки нарушувања на здравјето во вид на сипаници и туберколоза. Многумина биле изложени на туберколоза затоа што се користеле туберколозни животни при производство на вакцините.

Малите сипаници се манифестираат во неколку различни форми (обични, модифицирани, малигни и хеморагични). Генетски малите и големите сипаници се поврзани и неможат да се разликуваат со обични тестови. Личната преосетливост наспроти самиот вирус веројатно ја прави најголемата разлика. Осетливоста сигурно ќе се зголеми со примањето на валкани вакцини со вируси и бактерии.

Најверојатно е дека појавата и исчезнувањето на епидемиите има многу врска со уредувањето на заштитата на населението. Така, скорбутот бил вообичаена болест во подрачјата зафатени со хеморагични сипаници. Ова не е изненадување за оние кои го разбираат спектарот на делување на аскорбинската киселина во телото, особено во крвните садови.

Епидемијата на сипаници се намалила како последица на подобрување на хигиената и исхраната. Во ерата на малите сипаници, многу луѓе биле сиромашни, јаделе стара храна како расипано месо и мелко, вода пиеле од канализација полна со стаорци, а работеле премногу часови во денот за мали пари. Вирусите на сипаници се древни, но вирусот на мали сипаници еволуирал во смртоносен убиец на луѓето кои живееле во пренаселените валкани квартови, во беда и очај.

Историските докази укажуваат на фактот дека најпогодени од сипаници биле токму вакцнираните. Протестите против оние кои вакцинираат и против самата вакцина за мали сипаници биле масовни.

Родителите често одбирале затвор наместо вакцинирање на своите новороденчиња. Цели градови и околини се побуниле пред конечно епидемијата да се прогласи за искоренета, а лудилото со вакцините да заврши.

Вакцинирањето против мали сипаници завршило 1980год. поради опаѓањето на болеста, но и поради големите проблеми со старите несигурни вакцини. Овие исти проблеми со новите вакцини, наводно посигурни, биле причина за прекинување на вакцинирањето после првите напори во 2003год. што прави да се запрашаме какви се проблеми предизвикувале старите нечисти вакцини полни со бактерии и други загадувачи, поради начинот на производтсво.

После 2003год. во извештаите од вакцинирањето, пријавени се разни случаи на автоинкубација, разни форми на еритема, миоперикардитис (болест на периферниот срцев мускул), очни проблеми и поствакцинален енцефалитис (воспаление на мозокот).

Малите сипаници се прогласени за искоренети пред да се направи јасна разлика помеѓу вирусите со ДНК анализи. Вакцинацијата била главен извор на епидемија на мали сипаници, а само мал дел од целото замјино стадо бил вакциниран. Со оглед на сето ова, кој може да верува дека сипаниците се искоренети со вакцинирање?

За секоја болест што се сузбива со вакцина, основното ниво на хистерија зависело од достапноста на вакцината. Кога вакцините биле достапни, самата болест одеднаш станувала попроблематична. Погледнете само колку опасни станале малите сипаници после развивањето на вакцините.

Сега жешка вест е пертусис (голема кашлица), како и тоа дека невакцинираните го прекинуваат имунитетот на стадото, па тој се подига одново и одново, без оглед на тоа што науката покажува дека вакцинираните се многу потешко погодени од болеста.

,,Нашата вакцинирана и невакцинирана популација не покажа значајна промена во зголемувањето на клиничката слика на пертусисот. Изненадувачко е тоа што највисок степен на болни има кај предходно вакцинирани деца кои се на возраст од 8-12 години.

Во најновата студија, која никако не е прва од овој вид, докажано е дека дури 86% од случаите на голема кашлица се кај вакцинирани лица. Како тогаш вакцинирањето на 100% од популацијата ќе створи имунитет на стадото со вакви вакцини?!

Вакцината против заушки се покажала како неефикасна после две епидемии на заушки кај вакцинирана популација. Сепак решението е да се дуплира дозата кај децата кои се вакцинираат, како што тврдат двајца научници- сега бивши вработени во Мерк, кои наводно биле неуспешни раководители.

Почетно ветување на Џенер било:

..Имаме вакцини кои ќе ве заштитат за цел живот со само една инекција. Но, дури и тој ги ревакцинирал своите пациенти секоја година, пет години по давањето на оваа изјава. А кога не испаднало добро ни со вакцините за пертусис, мали сипаници, заушки и што ли не, велеле: ,, Имаме високо ефектни вакцини ако дозите се даваат на време,, а потоа: ,,Ова е одлична вакцина, кога ќе се дадат 3 или 4 дози, и се ревакцинираат возрасните,, Или како во случајот со пертусис, ќе представат нова, се во едно вакцина. Во план е нова вакцина во форма на спреј за нос на новороденчиња, која ќе се дава покрај многуте неефикасни вакцини и ревакцини давани во детството против голема кашлица. Без сомнение ова ќе биде представено во јавноста како прекрасна комбинација.

Роковите предвидени за објава на искоренување на болестите секогаш се одложуваат, а за тоа се обвинуваат невакцинираните и оние кои одбиваат да примат вакцини. Или како во случајот со Пакистан, таквите луѓе се прогласени за терористи или верски фанатици, само затоа што одбиле да ги вакцинираат своите деца, што вклучува 30 орални вакцини до возраст од 5 години. Или она што го напишав во предходниот блог за тоа како Светската здравствена организација и ЦДЦ ги малтретираат жителите на Индија додека бројката на заболени од парализа и натаму расте до недоглед.

Јас верувам дека кога ќе снема некоја болест, исчезнувањето никогаш не е заслуга само на вакцинирањето. Иако вакцините секогаш добиваат кредит, поради слепата вера во нивната добробит наспроти научните докази. Доказите спротивни на вредноста на вакцинацијата доследно се кријат, гушат и чуваат подалеку од мејн-стрим медиумите, така да стадото никогаш нема ни да чуе глас од вистината. Така се дава предност на вакцинацијата наспроти ризиците од истата.

Во мрежата на полувистини и дезинформации ,,Религијата,, на вакцини некако го оправдува појавувањето на јавно огорчување и страв од невакцинираните.

Извор: Линк

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s